“De eerste opname was het zwaarst”

Moeder Karin blikt terug op het eerste jaar na de diagnose van haar zoon: de opnames, het schakelen tussen ziekenhuis en thuis, en de dingen die haar op de been hielden.

In dit verhaal

• Hoe de diagnose het gezin overviel, en wat de eerste weken deden

• Waarom juist de eerste opname het zwaarst voelde

• Kleine dingen die hielpen: een vast ritueel, een eerlijke vriendin, af en toe niks hoeven

• Wat Karin ouders wil meegeven die hier nu middenin zitten

Herken je dit?

Elk gezin beleeft het anders, en juist daarom helpt het om verhalen van anderen te lezen. Wil je zelf je verhaal delen of gewoon even praten? Neem gerust contact met ons op.